Günâhsız Tövbeler
N
0
Altın Yaprak
Havaya uzanmış ellerin,
Parmak uçlarında çatlayan tövbeler,
Saklıyordu geceye
Günlerin `âh! ` larını...
.
An kala boğulmaya,
Terkettiler ayini
Islanmış çocuk ruhları.
.
Dudaklarında ıslıklar
Kaçtılar, kaçtılar
Uçlarına kara diyarların.
.
Eskiyen zamanın
Kapanmamış deliklerinde
Buluşacaklardı,
Yaptıkları tövbelerin günâhlarıyla.
.
Çünkü bitmişti,
Tertemiz çocukluk anları...
.
08 Ocak 2006
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş