Ağlamalar Yakışır Bize, Bulutlu Ağlamalar

Saymadık, Kaç güneş çiğnedi ufukları Bir sigara içimlik zamanı bölüşmeden geçirdiğimiz Tüketirken anları Aramadık neredeydik biz. Yazılmamış şiir kadar özgür sanırdık değerlerimiz. Mavi sulara bıraktık kaderi keyfince Umutlar sahipsiz. Ağustos ortasında beklenilen Puslu eylül gibiyiz. Ağlamalar yakışır bize artık Bulutlu ağlamalar Bilmeliyiz. Vuslatlar, Öksüz istasyonların Raysız trenleri kadar çaresiz Arzular silinmiş yol haritasında Islıklarla söylenir Sazsız sözsüz türkülerimiz. Birlikte taşınmalı Yanarsa yansın yüreğimiz ormanlarca Buz basarız yaramıza dağlarca hissetmeyiz Kanarsa kanasın Mendile sakladığımız gözlerimiz Belki: Rastık kadar yakmaz gözleri gün gelir Şehrin sokaklarındaki iz Mutlu iki çocuk gibiydik oysa.. O yollarda ikimiz.