Nereye Gitsem Kendimi Götürüyorum

Nereye gitsem kendimi götürüyorum Kapadığım kapılar, Aştığım dağlar boşa gidiyor. Boşa gidiyor tükettiğim yollar.. Kaynağı kuru dereler gibi Surları yıkık kaleler gibi Taş basılı bağrımda.. taş! Kendimi götürüyorum nereye gitsem Ayaklarım yorgun.. Gözümde yaş. Ne fark eder kasaba ya da şehir Ha denize bakmışım.. ha göğe İkisi de mavi değil. Yer gök mavi olsa bile Mavisi benim değil. Nereye gitsem ben beni götürüyorum Asırlık çınar gövdesinden kovuk içim. Ne çıkar, Ne çıkar düşlerde olsa da süslü bahar Son güz renginde dallar Sarı laleler yapraklar döküyor.. üşüyorum.. Ellerimde kar Nereye gitsem kendimi götürüyorum! Takvim,, Mayıs diyor.. Yalan! Mayıslar yalan söylemez.. ilkyaz sıcağından Tomurcuklar çatlatan Gül dalını allayan Baharlar sözünden döndü mü.. Erguvanlar öldü mü Neden bu talan, bu boran.. Nereye gitsem kendimi götürüyorum ve Tanrı bile dokunmadan kılıma Ben bende ölüyorum.