Vahim Bir Aşk

dökerek bütün yapraklarımı tenhasında oturulmayan bir ağaç gibi geldim ne rüzgar ne de bir meze bana rakı ver şef şişesinde gitarcı çocuğa söyle benim şarkılarımdan uzak dursun bu gece servis filan istemez sandalyeyi kaldır çiçekleri mumu o adam buralara gelmez vahim bir aşk kapatmış gözlerini açıp bakmıyor bir kalbi var sanki atmıyor ne fırtına biliyor ne düğün çiçeği adam değil o başka bir şey yüzündeki çocuk büsbütün bulut ve bana uzak cehennem kadar sandalyeyi kaldır şef şişeyi masada bırak öyle kurşun gibi bıçak gibi değil bütün denizleri ölür bir adam değerse kalbine kadının şarkılar yarım kalır rakı yarım aç bir kurt gibi kararıyor gece geceleri kent bir bilmece hayatımı masadan alıyorum en iyisi mi unut şef sandalyeyi çiçeği mumu ben balkona çıkıyorum ben kendimden çıkıyorum...