Fuzuli’nln Gazelini Tahmis

Râh-ı ışkında dönen necm-i seher peymâya bah Zülfünün Mecnun'udur sergeşte-i Leyla’ya bah Ufk-ı hüsnünden doğan mihr-i cihan-ârâya bah Reng-i rûyundan dem urmuş sagar-ı sahbâya bah Âfitâb ile kılur dâ’va tutulmuş âye bah Turra-i müşkin gamile oldu sünbül tarumar Düştü hicran oduna erdi hazana nev-bahar Bülbül ağlar, gül perişan ebr-i cülar bî-karar Ey selamet ehli ol ruhsara bakma zinhar İhtiraz eyle melâmetten men-i rüsvaya bah Her-dem-i hicranı birşâm-ı gariban bülbülün İhmirârı ateş-i lal-i lebindendir mülün Derd-i aşk-ı yârdan çâk-i giril) anı gülün Şem başından çıkarmış dûd-ı şevk-i. kâkülün Böyle kûteh ömr ile başındaki sevdaya bah! Astânmda esir olmuş kamer, yıldız, güneş Bende-i bâb-ı rıza dervişler tek çilekeş Hest zevk-i cavidanî der firak-ı vuslateş Bildi ışkında nemed-pûş olduğum âyîne-ueş Rahm edüp her kez bana bakmaz bu istiğnaya bah Her ne dem tahrik eder sevda rebabm ışktan Doldurur cam-ı gama hasret şarabın ışktan Tâ bekey çeksem aceb hicran azabın ışktan Sinemi çök eyle gör dil ıztırabm ışktan Revzen aç her-dem hevadan mevc uran deryaya bah! İhtiraz etme melâmetten tarik-i ışka gir Âşık-ı dîdara mirât-ı hak olmaz müstetir Râh-ı ışkında olub pûyan gönül maksuda ir Ey gözüm bu şâm-ı ikbalin ne yüzden fîredir Saye salmış âye ol gîsû-yı anber saye bah Hüsn ü ışk-ı yâre vakfettim dil-i pür-şivemi Feyz-i enfâs-ı Mesih'e oldu hemdem Neyzen’i Vaız’ın efsanesi dur edemez andan beni Ey Fuzulî nice bir men eyleye nâsih seni Bakma ânın kavline bir çehre-i zibâya bah. Erenköy, 1908