Türk’e Birinci Öğöt'e Zeyl

Ey yarân-ı bâ safa! Kemal-i huzu’ ve huşû ile sizlere arz-ı beyan ederim ki bu Türk’e Birinci Öğüt sahâ-i vatanda hudâ-pesentâne bir niyet-i safiye ile yazılmıştır: Lâkin tatbikatta bazı i'ûnâ, mehazîr-i mühlike müşahede olunuyor. Kelimelerin ınedlûlü olan meâni-i hakikiyye, mâ vuzia lehine yerleştirilemiyor, bu sebepten naşi şu iki parçayı zeylen ilave ediyorum: Mesele gayetle yanlış anlaşılmış hey oğul, Hars-ı milliyyette bil ki bu gacırtı başka yol. Tahta kırmakla Murâd'm bir zaman bulmaz husul, Halka karşı çam devirmek... Böyle şey etmem kabul, Düşme derbend-i haterden varta-i nisyâna Türk! Bu gacırtıyla çatırtı birbirinden ayrıdır, Sesteki tonlar bile yekdiğerinden gayrıdır Sanma oğlum bastığın yol bir Hac'osman bayrıdır, Belki ol mehparenin Lutf u sana bir hayrıdır, İş sanıp ekme darı her girdiğin bostana Türk! Ankara, 1923