بخش ۱۸ - دو تعلیم

گروه سه دیگر جهان گشتگان همه پخته کاران آغشتگان ریاضت کشان در فنون هنر ز اسرار مردان حق با خبر ز دنیا و دین بهره برداشته سر حرص و کین پی سپر داشته خردمند پاکیزه اخلاق و خو پرستندۀ رسم و راه نکو به تعلیم ایشان شده بهره مند به رأی رزین و به بخت بلند مرا بود در عنفوان شباب دو تعلیم و هر دو در اندر صواب یکی با جوانان خودرأی مست در افتادن و دست بردن به دست یکی با نصیحت گران کهن مبارک دم و خوش دل و خوش سخن چو یک هفته با هم سران بودمی تماشا کنان می خوران بودمی هوای مقامات پیران راز مرا بر فگندی ازان جمع باز زیارت به صاحب دلان بردمی نسیمی از آن گل ستان بردمی ز قلزم به مقدار ادراک خویش نم آلوده می کردمی خاک خویش نه خود کز صدف های گوهر نثار به زیور گران کردمی گوش وار دم عیسوی زنده کردی موات خضر بودمی خورده آب حیات از آن جمع چون رخت بر بستمی ضرورت به اضداد پیوستمی چو بر کف مدامت بود بر دوام نگه داشت باید ره خاص و عام تو هم ای پسر در سرای مجاز چنان کاقتضا کرد با وقت ساز بخود رأیی و خود پرستی مرو که هستی به یک جام مستی گرو بکوش ای پسر تا ز مبدای کار بنای طبیعت نهی استوار طبیعت چو بر خمر بنشست راست پرستیدن می مسلم تراست اگر عادت از ابتدا بد کنی خلاف ره و رسم بخرد کنی شود با تو آن عادت بد قدیم بمانی ز بد در عذاب الیم و گر خوف را رسم نیکو کنی بدن را به تدریج خوش خو کنی