حکیم نزاری قهستانی

خدایا خطاهای ما در گذار زتو یک نظر وز چو ما صدهزار جهانی گنه رحمتت در دمی بیندازد از گردن عالمی…

ز خود طیره هرگز دل پادشاه مکن تا نیابد شدن عذر خواه که در عذر بسیار آفت بود که در هر یکی صد مخالف بود…

ترا نامرادی مراد است و بس چو تو نیستی اتحاد است و بس ملک را شناسندگان جهان به اطراف در آشکار و نهان…

طمع را در اشخاص تأثیرهاست که در هر یک اصناف تدبیرهاست کند دشمنان را به تدریج دوست که آن بهترین خاصیت های اوست…

مکن تکیه بر دانش و عقل و رای به دعوی منه در هنر پیش پای مشو غره گر خدمتی کرده ای وگر در تنم جهان خورده ای…

ز حساد ایمن مباش ای عزیز که با دوستان دشمنت هست نیز به پرهیزگاری زبان شان ببند که پرهیزگار ایمن است از گزند…

اگر حاجتی داری از پادشاه ازوجز به لطف و مدارا مخواه نگه دار فرصت در ان وقت گوی که باشد ملک خوشدل و تازه روی…

به جایی که شاه از تو دارد حجیب مرو تا توانی بترس از نهیب که نفرت پذیرد چو شرم آیدش به وحشت ز تو طبع بگزایدش…

به گفتار و کردار اگر راستی به یک دل دو عالم بیاراستی بجز بوده باز از گذشته مگوی و گر می توانی در آن ره مپوی…

ز هر نوع در مملکت کارهاست که شه را در آن هر یک اسرارهاست تو گردانی و گر ندانی خموش چو فرمان دهد هر چه گوید بکوش…

در ابداع قسام لیل ونهار نهادست ارکان عالم چهار برین چار هر یک سه معنی دهد که شرحش زبان قلم می دهد…

الا ای برادر به سمع قبول بباید شنیدن حدیث از رسول خردمند را این سخن یاد گیر بود در جهان از دو در ناگزیر…

سپاس و ستایش خداوند را خداوند بی مثل و مانند را که ما را خرد داد و جان آفرید سپهر و زمان و مکان آفرید…

روز گفت این چه زور و بهتان است که ریا پیشه توفتان است گر منافق منم تو را چه خلل چند از آشوب امتان جدل…

شراب آن گهی دست شرست و شور که باشد سر فتنه را دست زور به بزمی که شد فتنه انگیز مست سر خویش گیر ارنه ای پای بست…