شمارهٔ ۱۸۶

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
دلی کآن دل به نور نفس بیناست نظر گاهش رخ معشوقه ی ماست ره ما دیر شد آمد ولیکن در این ره مرد عاشق بی سر و پاست نخست از خود تبرا کرده باشد چو اصل عشق ورزیدن تبراست ز خود فانی شود تا هست گردد چو بی خود شد حجاب از راه برخاست نهانش در نهان باشد ز هر کس غلط کردم نهانش آشکاراست چو شمعی زنده دل تا خوش بسوزد ز بهر سر بریدن بر سر پاست چو موسی در مناجات است در طور اگر چون یونس اندر قعر دریاست در آتش گر ببینی چون خلیلش نشسته چون خضر بر فرش خضراست وگر خال لبش بینی یقین دان که این ماتم تماشا در تماشاست وگر با خاک ره یکسان نماید به معنی منزلش بر چرخ اعلاست صفاتش از مشارق تا مغارب کمالش از ثرا تا بر ثریاست اگر در بند عشقی عشق این این است وگر سودای عشقت نیست سوداست مجوی از هیچ تارک روشنایی کو گوهر در میان سنگ خاراست نزاری هر چه دانستی بگفتی زبان در کش که زین پس بیم غوغاست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.