شمارهٔ ۲۰۰
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
تو در آ خانه کیا کیست دگر خانه توست
من کی ام هیچ به جز تو همه بیگانه توست
گرچه پروانه صفت مولع شمعیم همه
سوختن کار خلیل است که پروانه توست
نفس و ارکان طبیعت به محل مجبورند
عقل خود شاهد حال است که دیوانه توست
من آشفته نی ام محرم اسرار رجال
هرکه بیرون ندهد راز تو مردانه توست
دانه از پنبه حلاج جدا می کردم
پود و تارش همه آن است که در شانه توست
کشتزاری ست جهان آب و زمینش همسان
حق و باطل همه از ریختن دانه توست
ما نداریم دگر با دگری پیمانی
خود نزاری گدا مست ز پیمانه توست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş