شمارهٔ ۲۹۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
خنک مرا که خرابات و خانقاه یکی ست گدا و خواجه و درویش و پادشاه یکی ست چو جاهلان دگر هر جهان پناهی را جهان پناه نخوانم جهان پناه یکی ست چو از بروت خود و ریش کس نیندیشم اگر سرم ببرد باد اگر کلاه یکی ست چو دوست سایۀ خود بر سر من اندازد مرا درخت بهشت و بن گیاه یکی ست چو هم نشینی یوسف بود زلیخا را فراز مسند مصر و نشیب چاه یکی ست عجب چو هر سه و هفتاد اهل اسلام اند چه گونه از سه و هفتاد اهل راه یکی ست نزاریا ببر از خویش و در کسی پیوند که گر به خود بروی طاعت و گناه یکی ست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.