شمارهٔ ۳۴۱

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
هزار یاد بر و گردن و بناگوشت هزار یاد سر و دست و بازو و دوشت دریغ اگر نفسی دیدمی به بیداری چنان که بودم و دیدم به خواب چون دوشت تو آفتاب زمینی و آسمان به شرف غلام جمله غلامان حلقه در گوشت اگر در آینه بینی و چشم سرمه کنی به یک کرشمه کنند آن دو فتنه بی هوشت چرا اگر همه چون آتشی به گاه عتاب ز آب دیده ی من کم نمی شود جوشت به دست باد صبا بوسه ای فرست و بکن نبات مصر کساد از لب شکر جوشت سفر بدان خوشم آید که باز آیم تو به پرسش آیی و من درکشم به آغوشت شکایت شکرآمیز می کنی تو و من به بوسه ای کنم از گفت و گوی خاموشت اگر تو یاد نزاری کنی و گر نکنی من آن نی ام که ز خاطر کنم فراموشت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.