شمارهٔ ۳۶۸

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
بکشم گر همه کوه است وز آهن ستمت بر ندارم به جفا چشم امید از کرمت تا بمیرم زغمت روی نتابم هرگز وین تفاخر نه بس آخر که بمیرم ز غمت در وفای تو نشینم که توانم بر خواست از سر سر که سرم باد فدای قدمت عیب گویند که در پای تو افتم آخر که به بت خانه روی سجده نماید صنمت تا سلامی به تو آرد به رقیبت فرمای تا صبا را نبرد ناز بسی از کرمت قادری گر بزنی گر بنوازی اما آن کن ای دوست که از کرده نباشد ندمت یاد داری که چه عهد است میان من و تو تا بدانی که فراموش نکردم قسمت در کشیدم ز همه خلق جهان دامن دل بو که چون پیرهنت تنگ به بر در کشمت جهد کن در طلب وصل نزاری خوش باش عاقبت دست دهد دولت این نیز همت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.