شمارهٔ ۳۹۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
قد قامت الصلات برآمد ز بامداد برخیز ساقیا بستان از مدام داد گر بر حلال زاده حرام است خون رز پس آب و نان حرام بود بر حرام زاد بگذار تا نماز کند اقضی القضات برنه پیاله ای به کفش تا سلام داد بسیار در محامد رز شعر گفته اند من نیز هم ولیک ندارم تمام یاد دهقان که در عمارت رز سعی می کند عمرش مدام باشد و بختش مدام باد از خنب خانه می دمد این خوش نفس نسیم یا از بهشت می وزد این خوش خرام باد شادم به قرض دادن و دادن به وجه می چون من کسی که دید که باشد به وام شاد کلی طمع ببر ز عوانان نزاریا رو کرد کان دهر نه این ها کدام زاد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.