شمارهٔ ۴۱۳
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
به دست آورده ام یاری که رویی چون قمر دارد
دهانی چون لب شیرین لبانی چون شکر دارد
کجا شد عیسی مریم بیا گو معجز دم بین
که در هر حرف پنداری نهان جانی دگر دارد
نظر تا بر وی افکندم ز سر تا پای در بندم
سر او دارم از عالم ندانم اون چه سر دارد
چه داند هر هوس ناکی کمال حسن لیلی را
کسی داند که چون مجنون دلی صاحب نظر دارد
اگر صادق بود عاشق به تیر طعنۀ فاسق
نه روی اندر گریز آرد نه پروای سپر دارد
بگو ای پیک مشتاقان بدان خورشید کاین مسکین
همه شب دیدۀ بیدار و حیران بر سحر دارد
لگد کوب فراقت گر مرا خاکی کند شاید
مگر بازآورد بادی که بر کویت گذر دارد
چرا باید نزاری را نظر جز بر تو افکندن
روا نبود جهان دیدن به چشمی کز تو بر دارد
کسی کش هم دمی باشد ازو چندی جدا ماند
عجب می دارم ار هرگز دگر عزم سفر دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş