شمارهٔ ۵۸۴

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ز بس که در نظرم آفتاب می آید ز چشم مردمک دیده آب می آید همی گذشت به تعجیل و خاطرم می گفت فرو گریز که مست خراب می آید کبوتری که نشیمنگهش هوای دل است به صید کردن جان چون عقاب می آید حیا نمی کند از مردم و نمی ترسد ز چشم بد که چنان بی نقاب می آید خدنگ غمزۀ او بر دلم خطا نشود وگر خطاست مراهم صواب می آید دلم بر آتش و افسردگان نمی دانند که بوی سوختگی زان کباب می آید فراق سخت کریه است و صبر مستعجل متاع نازک و خر در خلاب می آید نه سینه را به چنین روز عشق می سازد نه دیده را به چنین دیده خواب می آید سر و دماغ گران جانی نزاری نیست مرا که طوق گریبان طناب می آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.