شمارهٔ ۶۰۹

وقت وقتی گر شوم شوریده سر عیب نبود بر من ای کوته نظر راست باش و راست بین و راست رو گو جهان زیر و زبر شو غم مخور گرت باید تا دلی آری به دست بایدت خوردن بسی خون جگر تا شوی مستغرق از حق در محق در سلوک از حق و باطل در گذر گر نظر برگیری از خود مرحبا در جمال دوست بی خود می نگر محو باید شد درو مردانه وار تا کی از تعظیم اشخاص و صور عشق اگر نا گه درآید از درت بن گه عقلت کند زیر و زبر پرتوی باید ز نور معرفت تا برون آیی ازین ظلمت مگر گوش کن پند نزاری گوش کن بشنو ای فرزند جانی از پدر پس رو رأی و قیاس خود مباش الحذر از بت پرستی الحذر