شمارهٔ ۶۸۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ز گرد چشمۀ حیوان برآمده ست نباتش درون چشمۀ حیوان لبالب آب حیاتش هلاک مطلق خود را کسی حیات نگوید وگرچه این دو صفت نیست از حساب صفاتش هزار تشنه بر آن چشمۀ حیات فرو شد به اختیار و یکی آرزو نکرد نجاتش چه جهد کردم و هم از قضای عشق نجستم چه اختیار کسی را که رفت صبر و ثباتش کسی که دامن طاعات می کشید ز شبنم بیا ببین که ز سر درگذشت آب فراتش خیال روی تو جانا بت من است بت من من و خیال تو و بت پرست و عزی ولاتش ز بت پرستی من در رسوم شرع چه نقصان همین قدر که دریغا ثواب صوم و صلاتش اگر تو خط بنمایی به خون خلق بدارند معبدان همه تعظیم هم چنان که بر آتش بیا بده ز لبت کام من به رغم عدو را به مستحق برسان حق که واجب است زکاتش به کام خویش ببینم رقیب سوختنی را به دادخواه گریبان گرفته در عرصاتش ز دست او نفسی برنیامده ست ز من خوش که صد هزار بلا بر وجود ناقص ذاتش بهشت رویا امشب اجازتم ده و فردا بسوز گو که وجودم دریغ نیست در آتش به نقد وقت زمانی به حال ما نگران شو هزار یاد نزاری چه سود بعد وفاتش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.