شمارهٔ ۸۱۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
به فلک می رسد از فرقت تو فریادم تا نگویی که من از بند غمت آزادم بی تو بر روی همه خلق جهان بستم در لیکن از دیده بسی خون جگر بگشادم دل تو داری و هنوزم طمع وصلی هست اندرین صحبت از آن جان به تو بفرستادم گر به زنجیر بلا بسته نبودی پایم به دو چشم آمد می باز نمی استادم بارها در دلم اندیشه کنم تا توبه من چون فتادی و من آخر به تو چون افتادم بر من از بهر تو بی داد همه خلق رواست به قیامت بدهد قایم داور دادم به پریشانی خاطر ز تو برگردم نه جمع می باش که بر جور تو دل بنهادم شور در خاطرم افکند لب شیرینت ظاهر آن است که شوریده تر از فرهادم نیست بی یاد تو جام که بر کف گیرم بی تو گر باده خورم زهر هلاهل بادم می زنم بر سر و می گویم و می گریم زار یاد آن کس که نرفته ست دمی از یادم به حدیثی که ز احوال نزاری پرسی گر چه می میرم از اندوه تو هم دل شادم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.