شمارهٔ ۸۳۶

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
روزها شد که برفتی و به خدمت نرسیدم هیچ کافر مکشاد آن چه من از هجر کشیدم چه نویسم که چه آمد به سرم تا تو برفتی چه ملامت که نبردم چه قیامت که ندیدم آفتابی تو و چون ذره سرآسیمه بماندم در پی ات بس که بلافایده چون سایه دویدم درکشیدم ز همه خلق جهان سر به خجالت که به دعوی ز همه خلق جهانت بگزیدم لاجرم هر که به من می رسد انگشت ملامت می کشد در من ازین زهر ملامت که چشیدم هم چنان در سرم آشوب تمنای وصال است تا نگویی که به کلی ز تو امید بریدم مهر دیرینه محال است که از جان به درآید سخن معتبرست این مثل از هر که شنیدم هرگز اندیشه نکردم ز سر دست چو سیمت که به غیرت سر انگشت تحیر نگزیدم عاقبت رفتی و پیوند بریدی ز نزاری من هم از اول عهد آخر این کار بدیدم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.