شمارهٔ ۹۲۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
دل گم کرده ی خود را ز کجا می جویم روز و شب در طلبش گرد جهان می پویم مگر از آه دل سوخته یابم اثری هر کجا می رسم از خاک هوا می بویم تا مگر زو خبری یابم و بویی شنوم غم دل با همه کس می روم و می گویم خود سر از پیش نیارم ز خجالت برداشت که ببرد آتش این حادثه آب از رویم بر دل شیفته آخر چه ملامت که هنوز به هوس میل نظر می رود از هر سویم منم اکنون و نزاری به زاری زاری که نه زورست و نه زر در کف و در بازویم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.