Acemice Bir Ömür

İncecik bir ırmağın kıyısında duruyor 'neden çocuğum' diyorum 'her şeyin acemisi sen oldun?' Su ışıldıyor birden: 'Hey çocuk! Ben ki boylu boyunca şu dağın acemisiyim yağmurun ve rüzgârın...' Derken bir erik çiçeği düşüyor suya yanılıp dalındaki kokuya ve akıp gidiyor boşluğunda ırmağın (Ah, gelin olsa şu ırmak suyüzünde ağlarım...) İncecik bir ırmağın kıyısında duruyor sakayı dinliyorum usulca didikliyor içimi: 'Hey çocuk! Sudaki çiçek aynası ömrümüzün bırak senin de gecelerin gönlünün ırmağında süzülsün...' Ve uzun saçlarını örtünüp uyuyor yosun dinleyip suyun uğultusunu (Ah, güvey olsam ırmağa doya doya ağlarım...) İncecik bir ırmağın kıyısında duruyor yüzümü arıyorum akşam oluyor