Sen Gittin / Ben Böyle Hüznünle Başbaşa Kaldım

K Kamuran Esen
0 Altın Yaprak
Gelen / gitti Her giden vefasız çıktı / unuttu. (Yetmezmiş gibi ) Ardından bir de sen gittin. Yokluğunda ağzım dilsiz Yatağım öksüz . Gizlenmiş duvarlara / kokun ve sesin, Artık / açılmayan sandıklarda ömür tüketen Naftalin kokan bir giysi gibisin. Susayıp Bir bardak suya uzandıkça Ve sıcak ekmeğe dokundukça Anılar gelir / dikilir karşıma. Ne penceremde ayışığı Ne / saçlarımda rüzgâr gibi oynaşan Ellerin var şimdi... Aradığım hiçbir şey yok yerinde Muhtaç olduğum ne varsa / takılıp peşine Yüreğimle birlikte / ardından kaybolup gitti. Yalnız bana kalleş göçmen kuşlar bile (Son yolculuklarında) Taşıdılar umutlarımı sıcak ülkelere. Takvimleri sorarsan / göstermez yeni bir gün Mevsimler dersen / vefasız ! Kar yağdı doruklarıma ince ince / yokluğunda. Artık ne bir sıcak bakış / yanıbaşımda Ne de bir dost var / arada bir kapımı çalan. Aldım koynuma / hasretlerimi / çaresiz / her gece Sardım ellerimle kendi yaramı / acemice. Kör karanlıkları / ( Anıları mayalayıp yalnızlığıma ) Kavuşturmaya çalıştım aydınlık sabahlara Bir başıma. Sen gidince Sahip olduğum herşey Nasıl da kayıp gitti avuçlarımdan! Tutamadım... Bir baktım Saçlarım düşmüş anlıma. Her telinde özlem / her telinde arsız yalnızlık İşte acı gerçeği o an anladım... Sen gittin Ben böyle hüznünle başbaşa kaldım.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.