Havada Ayrılık Kokusu Var...

Baharın soluyor canım gülleri, kırılıyor dalları Dökülüyor altın sarısı ömür yaprakları Özlüyor insan göçüp giden can dostları Bir zamanlar ne idik dercesine kabir taşları Rüzgar hışımla esiyor şimdi,gençliğin ışığı söndü Ömrümüzün gül bahçesi solmuş,mevsim hazana döndü Sevda ile geçen tatlı yıllar,aha dündü Seninle tanıştığımız an,ah ne güzel bir gündü Kuşlar kelebekler bülbüller her vadide suskun Bulutlar öbek öbek,göçmen kuşlar bile doğaya küskün Havada ayrılık kokusu var,öylesine ağır ve keskin Ayrılık zamanı geldi canlar,ölümmü işte o ebedi sükun