Ad Verme Töreni

az sonra uyanır kiremit rengi ova şeyler güne karışmak için yarışır tamburdan havalanır rüzgarın şiiri gözlerim yeter mi öte'yi okumaya kaldığım yerde körüm gittiğim yerde mahmur ney saatleriydi eski sazlıkta annem güneşten önce yükselir ruhunu üflerdi çocuklarına erken mi heves ettim makamımı duymaya kaldığım yerde hüzzam gittiğim yerde mahur cümbüşü kimseler ciddiye almaz nazla ağırlanırdı yaz akşamında çinko çatılara tohum ve alaz ey aşk bir kez yağdırsan olmayacaktım! kaldığım yerde hoyrat gittiğim yerde mazlum öyle hatalar var beni mazur gösterir bahçelerden geçirip aklar rengimi üç erik ağacıyla bir kuyu arasına gerilmiş tellerine asar sesimi kaldığım yerde ölüm gittiğim yerde kanun kudüm vurdu dedim ki diril ömrüm derin utta bendirde tefte diril tanrıya görünmek hiç de zor değil seyrediyor kendini sığ ayanalarda kaldığım yerde adsız gittiğim yerde m a l û m...