Çırak

Beni dişi tavşan kalıbına dök usta Suskunum söyleyecek tek sözüm kalmadı Davalar, uluslar, haksızlıklar bir yana Kendini zor taşır bu uyurgezer akıntı Usta senin ak ellerin renklerle dosttur Ser önüme mavileri niyet çekeyim Gökyüzü dediğin bazen ölü bir kuştur Yeter ki yolumda olduğumu bileyim Beyazdı uykular birden kana bulandı Usta kan sıçradı şiir cibinliğine Ay ışığından gebe kaldı köy kızları Kim babalık edecek böyle sefil bilince Beni anmaz usta kör noktası hayatın Sevdanın nefretle seyreltilmiş adıyım Öncesine rastladım o tirşe tufanın Tüm soykırımların sonrasına rastladım Beni dişi tavşan kalıbına dök usta Çok üretsin çabuk olgunlaşsın çırağın...