Keşkeler Olmasa

Kelimelerin kifayetsiz kaldığı anlarda Söyleyecek bir söz bulamadığında Ve darmadağın zamanlarda Beni hatırla... Hatırla ki, bir bakış bir gülüş bile yeterlidir Hatırla ki, sevdalara yürüyüş gönüllerdedir. "Nasıl hatırlarım?" diye sorma Maziye dönüp bir bak Bir de ışıklı atîlere Beni orada bulacaksın Ve de geçmiş dersleri. Dersler; Hayat Dersleri ki Bazen alınan pekiyi Bazen de üç beş kırıklı bir karne misâli. Senin Hayat Bilgin kaçtı? Ya Gönül Bilgin! Hatırlıyor musun? Ondan, bundan aldığın kopyaları. "İnsan özünü bilmeli, Özünü bilen Hakkı bilir" derdi hocamız Ak sakallı, nur yüzlü tolgamız. "Kopyayla alınan notlar idare eder" demiştin Nereye kadar? Nereye kadar, kendi benliğinden kaçışın? Nereye kadar, hayâsızca batışın? Başörtün gururun olmalıydı! Seccade burağın, Gönlünse engin bir deniz. Oysa sen, Başörtüsünü bayağı buldun, Seccadeyi boşa zaman harcama Gönül denizinde fırtınalar kopardı senin Dünya senin içindi, sen de dünya için. Şimdi elbet kelimeler kifayetsiz kalacak Söyleyecek söz bulamayacaksın, Zamanların darmadağın olacak , Hiçbir şeyde huzur bulamayacaksın, Ve sen , beni hatırladığında İçinden bin "Keşke!" kopacak. Keşkelerin birikecek , ağlayacaksın Her damla yaşta bir "keşke" bitecek İçindeki kopyaları atarak Nihayet kendi özünü bulacaksın, Gömüldüğü yerden bin tevbeyle çıkarıp Diyeceksin ki: "Keşkeler olmasa , keşke..."