Annem

Anam, derdin ya hep "kızım bu dünya çok zalimdir, Dertler insanın ömrünü gününü, tüketir Bak benim yüzümü güldürmeyen gam kasvettir" Benim yazgıma da senin gibi sabır yazılmış annem Sargılarım eksik olmadı hiç şu gönül yaramdan Dünyamın bir farkı kalmadı soğuk güneşsiz odadan Denize düştükçe yılana sarıldım ben hep acımdan Benim bahtıma da senin gibi kahır yazılmış annem Izdıraplarım hergün beni bir mezara gömdü Ne zaman biter bu dert, çile derken, ömrüm gitti çürüdü Sonunda beni de eller senin canından söktü götürdü Benim alnıma da senin gibi gurbet yazılmış annem Ciğerim anam, garip anam, bilsen nasıl özledim Sana kıyamam yerine ben gözlerimden dökeyim Bas beni bağrına da senin kollarında öleyim Benim yazgıma da senin gibi hasret yazılmış annem Küçükken bilmezdim ben neden ağladığını Minik ellerimle silerdim hep kanlı gözyaşlarını İşte şimdi anladım içine gömdüğün o kor acılarını Benim bahtımda da senin gibi “ağla” yazılmış annem Sen babamdan bir ak gün göremedin diye İstemeden düşmanım şimdi erkeğin cümlesine Tövbe ettim anam artık ömrümce sevmemeye Benim kalbime de senin gibi nefret kazınmış annem Gözyaşların açtı ciğerime kanayan bir yara Bittim tükendim anam da diyemem derdimi sana Sen şu yalan dünyada süremedin ya bir sefa Benim bahtıma da senin gibi cefa yazılmış annem