Fani Dünya

Yılların tortusu mudur ki şu gönlümüze çöken Derdimin yorgunluğudur anam hep belimi büken Zamanla unuturum dediğim şu tozlu hikayem Okudun durdun bana, sen Zalimsin Dünya Öylesine temizdi ki düşlerim, öylesine saf manalı Bense hiç tadamadım o düşümdeki mutlu hayatı Gençliğimin en tozpembesindeki güzel zamanı Kara bir buluta çevirdin, sen Hayınsın dünya Neden hiç güldürmedin bizi hep ağlattın!! Hülya kızı, Fatmamı anasız öksüz bıraktın!! Bu mudur senin kitabın, bu mudur kanunun! İyileri defterinden silensin dünya Umutlarla mutlulukları hep bekledik durduk Bir tadımlıktır ancak senin verebildiğin mutluluk Gönüllerimiz yorgundur, içimiz hep buruk Mutluluğa giden yolları kesensin dünya Gülen yüzümüzü görenler bizlere imrendi Bilirler mi ki ciğerimizdeki kanayan yareleri Sen değil misin Aslı’dan ayıran Kerem’i Sevdiklerini ciğerinden sökensin dünya Yine aldanıp bundan sonra sana güvenemem Herşeyimle Mevla’ya sığındım ben senin şerrinden Bir ahım vardır ki dağları taşları oynatır yerinden Ciğerimi ateşlerde dağlayansın dünya. Birgün bu çektirdiğini ödersin dünya.