Korunak

Altında, kör bir cibinlik altında, kalmış tanenin göçü uzunca... Su verilmemiş dışarıda da, zeytin aç; ya avlunun gözleri? Bir kapalı ağıt sanki dayatılmış kireç odasında; beklediği bir sürgünse kimliksiz ülkede, "Uzaklık" derim, "bitik koyu gövdeye akan acıklı bir yağ." Derler, "Bu sarmal derin zıplar sevinç silgisi günlere, bu karanlık..." Yaprak konuşur ince güzde ışığı emerek; "Giderim soylu yeşilimle dönüşsüz köklerime, açık bir çığlık nasılsa toprak altında, örtemez sonra tülbent ve teneke kendini gök ve suyla dokuyan ve kapanan varlığı." Eylül, 86