Kaysı Mecnun eden Leyla Çölleri yakan Leyla İçimdeki çöller Kaysı da yakar Leylayı da Ben cellat menzilinde yaşadım…
Bağlarda çok tenha bir ağaçtı gül, Bülbül düşsün diye bir ağ açtı gül. Bülbül güle kondu kan revan oldu.…
Kölelikler besliyoruz, Yankısız yürekler… Geceye ayarlı bütün saatler, Mengenedir şehrin caddeleri.…
Harabelerden harfler topladım. Elif, He… Ve sonra bildim kifayetsizliğini kelimelerin…
Sürgünüm ben dünyada, bende fikirler sürgün Hayat parıltılı iz, tomurcuk gülde sürgün. Gözlerim bakışta uzağa sürgün, Beynim kafam içre tuzağa sürgün…
Tarif buldum aşka İçimdeki nakış Her şeye başka Zaviyeden bakış.
Ölüm varken ömür güzel hediye Yaşadığım ölümleri hayra yoruyorum Takvimler yalan söyler diye Hergün yaşımı aynalara soruyorum