Bir Ömür Vaveyla
N Niyazi Karabulut
0
Altın Yaprak
Kaysı Mecnun eden Leyla
Çölleri yakan Leyla
İçimdeki çöller Kaysı da yakar Leylayı da
Ben cellat menzilinde yaşadım
Bir ömür boyu
vaveyla
Ey dağ delen Ferhat,
Biz nice dağlar aştıkta
Yine dağlar karşıladı bizi
Haramiler çaldı vuslatlarımızı
Bir ömür boyu
Yalnızlıkta bulduk kendimizi
Ey aşkından yanan Kerem
Külü savrulan yangın yerinden
Biz bu yangınları nasıl sakladık
Bir ömür boyu,
İfşa etmeden…
Züleyha bir servi endam
Yusuf idi bütün varı
Tanısaydılar aşkımızı
Mısırlı kadınlar
Ellerini kesmek yerine
Kalplerine saplarlardı bıçakları
Bir ömür boyu
Böyle yaşadık aşkları
Devinirken yanardağlar içimizde
Her günlüğümüzde bir idam
Üzerine yemin edilen aşklar taşırım bu yürekte
Bir yanım Mecnun, bir yanım Leyla
Her yanım yangın…
Bir ömür,
Bu yangın beni tüketmekte
Benim yangınımdan geriye kalan
mısralardır küller yerine
Mısralarım sevilecek çocuklardır.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş