شمارهٔ ۱۴۱

کرده شهنشاه عشق درحرم دل ظهور قد ز میان برفراشت رایت الله نور موسی جان میشتافت در طلب جذوه کرد تجلی ز غیب بارقه نخل طور شرح بیان قاصر است در صفت اشتیاق انک انت الخبیر تعلم ما فی الصدور ای ز تو مشتاق را وی ز تو عشاق را دیده بساط نشاط سینه سرای سرور ای بشؤن صفات وی ز تقاضای ذات با همه نزدیک تو در همه پیوسته دور حسن تو در هر زمان جلوه دیگر کند افکند اندر جهان فتنه و غوغا و شور هرکه درآنراه شد با قدم نیستی هستی جاوید یافت از تو ببزم حضور وآنکه جمال تو دید جام وصالت کشید باده جنت نخواست از کف غلمان و حور نور علی راهبر تا نشود در نظر زین ره خوف و خطر کس ننماید عبور