شمارهٔ ۱۵

ن نورعلیشاه
0 Altın Yaprak
زهی روی تو خورشید جهانتاب ندارد بی تو خورشید جهان تاب مگر می خورده کامروز چشمت ز رنجوری و مخموریست در خواب طبیبم چون تب عشقت فزون دید علاجش از لبت فرمود عناب نصیحت گرچه اول تلخ داروست درآخر هست شیرین همچو جلاب سرشکم گر نگیرد دامن دوست بگیرد دامن صحرا چو سیلاب درآن مجمع پریشانی مبادا که آنجا جمع میباشد احباب چنین گوهر که نور از خامه افشاند چه نزد اهل دل دریست نایاب

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.