شمارهٔ ۶
ن نورعلیشاه
0
Altın Yaprak
گر دسترسی نبود بر دامن گلشن ها
از خون مژه ما را گلشن شده دامن ها
تنها نه همین دل ها آسوده به درگاهت
دارند همه جان ها در کوی تو مأمن ها
بی بار جفا باری در کوی تو ننشستم
در راه وفا کردم هرچند نشیمن ها
گر دانه از کشتت دل چید مرنجانش
کز آه شررباری سوزد همه خرمن ها
خصم ار همه شب پوشد زانجم چو فلک جوشن
آه سحری چون تیر بشکافته جوشن ها
ناگشته همان طالع مهر سحری کآیند
در کوی تو شب خیزان چون ذره ز روزن ها
چون نورعلی ما را گردیده به دل روشن
با پرتو آن بستیم چشم از همه روشن ها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş