Tül Rengi Suskularımıza

Bütün renklerinden sıyırdın tenimi madem Kınından çıkardığın gözlerin nerede Bir isyan bir kalkışma dört bir yanım Ne zaman sağılır öfke Nasıl durulurum bu rüzgar, bu elinin tersi bu senin gel-git aklın aşkın Bir Bilen’den geliyorum sevgili Yüzümün ateş kızıllığı bundan Ne senin gülen gözbebeklerin kadar emin Ne benim kelimenden taşan yüreğim… derin Benzemiyor taşın suyu, havanın siyam krallığı Aklımı yerinden çıkaran ki Onarmaya mecalsiz hayat kadar bile değil Hiç biri anlatmıyor sıtmaya tutulmuş hikayemizi Ne sen, ne ben, ne değdiğine gurbet gözlerimiz Zalimliğimize toprak olsun, suya karışsın Yâr inlesin ötelerden kırağı Güneşin yüzü buruşsun Kar en sıcak yerlerimize yağsın Sussun dilleri firakın, sana yoldaş olsun Andım, muradım ve gözlerimi mum etmiş sevda