Bir kapı aç, ışık düşsün üzerime

hecelerden bir hece idin sevgili... bu gece, seni söyledi bedenimin dili... gözlerim suya değdi, kirpiklerim üşüdü ve adın bir nefes gibi küllerimde dirildi... sulardan bir su idin sevgili... bu gece seni içti bedenimin mahremi... çöl kavruğu yüreğimin dürüldü güneşi ardından dağları yürütüldü ve başım yerde alnıma adın geçti... yavandı gözlerime renklerin sesi... bir kapı aç, ışık düşsün üzerime karanlığın ufkunda ışısın siyah kare... her kitapta bir eylül ağlar, her sayfa bir hüzün taşır ellerinde geceler tuz, heybesinde ve kayalar yontulur, ufalır biz, yokluk düşü çekeriz üzerimize... oysa, sesler dövülür, kulağımızın örsünde bebekler ağlar, avuçlarımızın içinde denizler, denizler işvelenir, yıldızlar görücüye çıkar ve güneşten ağlar atılır her gün saçlarımızın güvertesine... gece, hep günün içinde... bir kapı aç. siyah bir kareyim henüz siyahın içinde ışık düşmeli üzerime... bu gece seni içti bedenimin mahremi. çöl kavruğu yüreğimin dürüldü güneşi ardından, dağları yürütüldü ve başım yerde alnıma adın geçti...