Basmayın güzümün yapraklarına

N Nurcan Yalçın
0 Altın Yaprak
basmayın yapraklarına güzümün. içimdeki çocuğu, sokaklara düşürdüm dün. aynalara, kalp resmi çizmiyor ellerim kırmızı rujlarımı bitirmişim. ip atladığım mahallede kalmış sesim. kıyısında taş sektirdiğim denizin üstünde çiziklerim. ve silinmiş dudağımdam, kâğıt helva izlerim... ne zaman büyümüşüm? anneme ağlayışı geçiyor derinlerinden içimin. dizimde o eski yara eğilip öpüyor annem halâ. gözlerimde saklambaç oynuyor zaman, şımarıkça. küçülsün istiyorum ellerim boyamak sayfaları hınzırca ve soğuk su katıyorum çayıma çılgınca... cebimden, topaçlarım, çelik çomak ve çemberlerim, fırlıyor kaldırımlara. durun! basmayın güzümün yapraklarına, içimdeki çocuğu, düşürdüm sokaklara... ilişmeyin ne olur oynasın, doyasıya...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.