Nurdan Ünsal

Aşkı dayanıksız olan, acelesi olandı Hayata diye koşan, ölümden korkandı. Aşk, acı çekmeye ya da çektirmeye Peşinen gönüllü olmaktı...…

Hava sessiz suspus Sinsi bir koku sis pis... Affetsem seni…

aşk iklimi meltem birden uçuşuyor eteklerim alev aleviz utangaç…

o nasıl bir deniz öyle göz kamaştıran gök ve yalaz ve yaklaşan güz. elleri nasır sürgün düşlerin…

Hangi ömrümde öğreneceğim aşkı? Kaç bahar geldim de dünyaya Aşkı ayrılık sandım... İlk kim düşürdü aklımıza aşkı…

Birazdan tren geçecek Hüzün vagonları sızı sızı Gece saracak etrafımızı Yazdıkların silinecek bir bir…

aynadaki ben ve sen dillensek söz akmış ağ delinmiş gözlerde sus…

Kaybettim gökyüzümü ıssızlığın ortasında geçmişin kararttığı düş resimlerim ararsam bulur muyum…

Oturup duruyorum ben hep burdayım hoşgeldinizler güle güle gidinler için…

Sen sen diye yazdıklarım sen değilsin Yanlış anlama... Ağlamalarım sana değil Sen üstüne alınma...…

Kadın adamı çok seviyordu... Yemyeşil ovalarını verdi adama Yaşam fışkıran. Beni seviyor musun?…

bozgunsa çabanın sonu şimdiden yeniğim biliyorum su olsam denizde biter sorgu. aslı yok kalp ağrısının sadece bir vehim uç olsam göğe, kanadıma bulaşır korku.…

Ne zaman kalem alsam elime Seni yazıyor seni çiziyor. Ne kadar yazsam adını Bitmeyecek, bitmiyor, sızlıyor.…

Sıyrılıp çırılçıplak herşeyimden Okşarken ürperiyorum, Ürküyorum ellerinden. Sarılıp bağrına basarken…

seni düşününce içimde mavi bir kadife yırtılır ince ince ezilir yüreğim kanar. ne akşamın olduğu yerde teselli…