Antik Şiir

o nasıl bir deniz öyle göz kamaştıran gök ve yalaz ve yaklaşan güz. elleri nasır sürgün düşlerin ve yorgun yüreklerde bir dolu sır. deniz üşürken uzaklarda yaşamak yeniden bir deli umarsızlıkla. tren nasıl da acı öter nasıl alır getirir uzakları uzaklar ki özlem, yosun, duman çılgınlıklar gelir akla ziyan rüzgara yaslanıp açıp pupa yelken bir kitabın önsözü gibi hevesle koşmak, tutunmak bir gülüşe tutunmak ümitsizce. derken kış, soğuk geceler uzar artık uzar koyu karanlık türlü türlü öyküdür gölgeler kervanlar korku endişe yüklü yorgun küflü serinlik ve batık bir kayık gibi sokulduğumuz derin sessizlik. antik bir şehirdir artık geçmiş kirli sokakları bomboş düşmanlıklar, yitik dostlar, aşklar ve yıkılmış tapınaklar. deniz üşürken uzaklarda yaşamak yeniden bir deli arsızlıkla.