Makber

ah o Makber d/okunur her gece uzatır boynunu flamingo gibi gölge kımıltısız inince beyaz kış çiçek damlar içine içine ah o Makber ah d/uyan gece aynalara yakışan o bilgece bakış nerede neden kimsenin aynısı yok palette renk kaldı/yoksun perçin üstüne perçin vurulan kalbin sayıklayışı ah ah o Makber ah soluyan/solan gece ne zor idrak ne zor biliş bu acizlik ve sahtekarlık ne değersiz kör tanık:aşk ne fuzuli kanıt:nefret yalnızca ihanet ah ele avuca sığmayan ah o Makber ah uzayan ve usanan gece bir kayanın ıssızlığı kadar ıssız kış ah bu kaos berrak bir zihin ister çözmek ve dillendirmek gerek ebcedi neden giden götürmez yanında özleyeni sürer gider yine de dalında yaprak çınarda pıtrak makbere kadar yaşamak ah yaşamak