Ey Karagül

İkimizde acemi birer aşıktık o zamanlar Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan Geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar Ama farkındaydım yinede Ne zaman seninle olsam Tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum Hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden Malumun olsun ben sende ülkemi sevdim Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri Ben sende yolları sevdim Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla Kaplı yolları İkimizde acemi birer aşıktık aslında Ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık yollarda Ben sende ülkemi sevdim Hüzün dolu yağmurları Mor kanatlı turnaları yar… Ben sende rüzgarı sevdim Alıp götüren yılları Saklı kalan umutları yar… Ne yeminler bozdum Geceler büyürken sensiz Ne yeminler bozdum Yıllar geçerken sitemsiz Ne yeminler bozdum Tarifi bile imkansız Senin için ey karagül Ben sende yolları sevdim Yüreğinden gelip geçen Sevda yüklü katarları yar… Ben sende seni sevdim Avuçlarken yüzümü Yahut dokunurken sessiz yar