Atladığı Eşiğe

canevinde bir buse oldu mu bu intizâr çigneyip kararttı mı tenini tenim kadar kahrıyla basmayınca kalbine, agladın mı agrıyan yerlerine karagül bagladın mı ıtır kokan gözlerin çamurlara karısmıs böceklerin gezdigi yanakların kırısmıs kapısının dibinde ölü bir kus gibisin uçarken yakalanmıs ve vurulmus gibisin ey yaslı bir talihin mahkûmu olan esik ey kendi kan gölüne girip bogulan esik methiye süzülüyor yıpranan sakagından bir temenni kalmıstır diyerek, ayagından yüzünde her lekeyi hâtıra biliyorsun adı dudaklarını kanatmıs; gülüyorsun dilenciye benziyor varlıgın O'nun için bir kez bile kapıyı açmadı bir nün için en yakın ânda bile gökler kadar ıraktı bagrımızı çigneyip bizi yalnız bıraktı sen de yüregim gibi çıglıklarınla yetin sesine bir kulak ver bu sevdalı rü'yetin Mecnun'u böylesine harap etmedi Leylâ yıldırımlara bile dokunur bu vaveyla gel seninle terkedip gidelim bu illeri acıyla paylasalım en uzak menzilleri ey simdi tenhâlarda yıgılıp kalan esik ruhum gibi yerlere düsüp alçalan esik