Gel Yalnızlık

Dün gece koşarken aşkın peşinden Kaybettim karanlık sokaklarda yürürken Köşe bucak aradım durdum Tüm sokakları dolaştım yinede bulamadım Yalancı bir yarin peşinden gitti Yalnızlığı bedenime koyupda gitti Hüznü gözlerime resmedip de gitti Beni karanlığa terkedipde gitti Ağlayan bir tek gözlerim değildi Tüm bedenim ağlıyordu şimdi Umutlarım bir bir eriyip gidiyordu gece vakti Düşüncelerim isyanlardaydı şafak vakti Herşey yalan, sözler yalan Duygular yalan, tenin yalan Gözlerindeki anlamlı bakışlar yalan Hayat baştan sona hepden yalan Aldandım gözlerine İnandırdın yalan sözlerine Hayallerimi işledim yüreğime Yanıldım yine sahte gülüşlere Yandı yüreğim alevler içinde Boğuldu nefesim dumanlar yükselince Gözlerim yeşerdi hayalini görünce Derinlere daldı aklım, sen bu bedenden gidince Bağrımda büyük biryara var Bu yara bana sevdiğimden yadigar Anılara daldıkça kanar Gel yalnızlık gel de yaramı sar