Kim

Ellerimle boğdum akşamları Mor denizlerde kaybettim güneşi Ne umut var sarılacak ne de bir düş Belki de son gecedir yaşanacaksa eğer Belki de son gülüştür, gözlerdeki yaşlarda Kim bakacak cam kırığı gözlerime Yalnızlığımın içinde kim dokunacak yüreğime Her cevapsız soruda Düşerken tekrar kalktığım yere Kim tutacak ellerimden Hatırlarsan günün birinde Bir çarpıntı duyar kalbinde Ve ufak bir titreme Belki ölmeyen bir anı canlandı benden kalan İçin burkulur, gizli gizli ağlarsın Ama beni bulamazsın Ama kendini anlayamazsın.