Damara Sek Giriyor Hüzzam

Gecikmiş yası sonbaharda aradım… Yudumladım iri yağmurları Yunuslar kayıp gitti yüzümden Anasonlar takıldı soluğumun ağına Belki beyaza daha beyaza sarhoşluğum Sol yanımda yokladım ayıklığı Birkaç kırık anı yalnızlığıma fısıltıdan Özlem yangınlarına göçtü dediler Şimdilerde damara sek giriyor Bamtelini kimin kopardığı belli değil Bir usul hüzzam ezgisiyle koynunda Kulaktan kalbe kendini ele verirken Avuç avuç gözyaşı getiriyor Bu kayboluşun bilindik kokusu Siyahi gözlere alınan yolculuk Uykusuz düşüncelerle aklın Işıksız fenerlere yön buluşu Uzaklığa çarparak yutkundum Martı kanatlarında uçarken Gündüzleyin keşfim yakamozu Bu yıldızlar ay parçası değil Göğe dökülmüş balık pulu Aldılar inceliğini sevdanın Göğsümü sorguya tuttular Böylesi ifadesizlik feyzim olur mu Can kırıkları battı gözlerime Bağladılar ellerini kahrın Bakışlarımı ablukaya aldılar Yüreğimde sustu görmek Oysa yaşama bağımdı o Ben en çok orada konuştum Dilimi kestiklerini farzederek Yine de ışıltısı mercan kayalığı Rengini göstermedi… İstiridye incisi ölü cevher En gizli maviydi vedalarıma Yoksa bir hayal miydi Vahalardaki narin deniz kızı Karanlıkta ben çektim siluetimi Onun ise derinliği hala yaşıyor Okyanus gölgelerine benzer!..