Dünyaya

ırmakların O'na doğru akmalı çiçeklerin O'nun için kokmalı sellerini, depremini dizginle uğraşmasın akbabayla, kuzgunla kar yağsa da, buzlasa da yolların alev alev esse bile yellerin gülümseme tükenmesin yüzünde yaprakları solamamalı, güzünde önünde sevgiyle eğilsin dağlar parlasın yurdunda cihangîr tuğlar bana kaderimden kalandır gülüm eşref-i mahlûkat olandır gülüm yaşadığı yerde kederi uyut yeşersin ufkunda bin türlü umut bulutlar yelpaze olsun başında kandiller sönmesin asla düşünde ağaçların gölgesinde otursun nakışını çiçeklerde bitirsin soğuk pınarlardan içsin suyunu saatler anlatsın güzel huyunu nâzenindir, gönül kırmaz, hiçi yok beni reddetmekten başka suçu yok serviler büyüsün can peteğinde ay ve güneş tutulmasın göğünde yalan dünya, sen dönmene devam et O bilmesin, kopsa bile kıyamet