Elif/Meltemden Duyduklarım

hangi ürkek kavgada yaralandın yiğidim seni bu şuh kafese hangi zalim el koydu diyorsun: bir zamanlar gülşende bir bey idim bu naylon çiçeklerin adını kim gül koydu hayrandır bilmez misin alem dahi bir güle içinde kızıl tüylü köstebekler ve günah dağa çık, ovaya in, eğil de bak bir göle çekiyor gülsüz kalan her zavallı şimdi ah çiçeklerin dilini unuttuğun yetmedi ipek nağmelerini gömdün karanlığına yine de, nağmelerin intizarı bitmedi ebedi güllerini mihman kıldı dağına bir Latin çiçeğine aldandı bakışların akreplere sevdalı neyin varsa dumanlı nerede o her yanı gül kokan nakışların nasıl bir afet ki bu, feryadın bile kanlı sana küskün, o uçsuz bucaksız soylu vatan batırdın hiç batmayan güneşi toprağında oysa bir gül aşkıdır yine kalbinde yatan yollara düş, bul O'nu yitirdiğin bağında