Ulu Tanrı'ya

ey sineği kanadıyla uçuran ey kulları Sırat'ından geçiren sevenlerin zikrindeki görünmez bilgelerin fikrindeki görünmez ey gülümü bana özgü yaratan dallarını baharıyla donatan ırmağa yaklaştım; akarak gitti servi gözüyaşlı bakarak gitti gece, tenha koydu beni dünyaya kanlı çığlığımı duyurdum aya acıdı halime gökte her yıldız sabah, saçlarımı okşadı yalnız güneş bile derman olmadı bana son bir ümid ile yöneldim sana boynumu kırdım da kapına geldim garipler otağı yapına geldim nerde gülüm, hayal hücresinde mi mor salkımlı evin bahçesinde mi ülkemde en güzel hakandır gülüm beni bu ateşte yakandır gülüm kanımın rengini taşır yüzünde götür beni O'na, koyma güzünde ey ayrının hasretini bitiren ey yolcuyu sılasına yetiren Ulu Tanrı, Ulu Sahip, Ulu Rab Yardım eyle; ruhum harab; ten harab