Anlatamadım Sana

Seher vakti, bir gül bahçesinde ömrümün Ağlayan namelerini sundum sana Sen kantin masalarında otururken Ben yalnız bir ah ederdim gülüşünden Sonra olmayan peçeni kaldırırdın sen Tüm güzelliğini vururdun yüzüme Olmayan fistanın, Benim Mecnun olmama sebepti yüzlerce Griye yürürdün aklınca Siyahla beyaz arasında bir noktada Nereden ve nasıl geldiğini bilmediğim Bir beyazla koşuyordum sana Ellerimde büyütüyordum seni Bir tutam karanfilin karda açmasıydın sen Ruhunu okşayan aheste bir müzik olmasamda Üşümeme sebep soğuk bir rüzgar vardı sokakta Hep başkasına bakardın sen aklınca beni dehliz boşluklara bırakırdın yalnızca Başımı ellerimin arasına alıp Düşünürken kara kara Yine anlatamazdım sana Anlatamazdım...